ودوست داشتن رنگ و بوی تو را دارد

و خدا خود سخت در تحییر است که چگونه آفرید:

دختری ازجنس بلورکه روی کالای دلت نوشت

شکستنی است 

به خاطر سپردن پرواز را فروغ وقت رفتن سرود

چون پرنده مردنیست

وبه انتظار نشستن عاشق را پدر وقت رفتن سرود

چون معشوق پریدنیست

در همهمه کوچه بی فرجام بن بست

و در لبریزی جام تهی مانده از می

بی جمعییت ترین کوچه ی دلم در ازدحام شلوغی عشقت

به بن بست رسید

تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را

شب همه شب انتظار صبحرویی میرود

کان صباحت نیست این صبح جان افروز را

وه که گر من باز بینم چهر مهر افزای او

تا قیامت شکر گویم طالع پیروز را

کامجویان را ز ناکامی چشیدن چاره نیست

بر زمستان صبر باید طالب نوروز را

عاقلان خوشه چین از سر لیلی غافلند

این کرامت نیست جز مجنون خرمن سوز را

عاشقان دین و دنیاباز را خاصیتی است

کان نباشد زاهدان مال و جاه اندوز را

دیگری را در کمند آور که ما خود بنده ایم

ریسمان در پای حاجت نیست دست آموز را

سعدیا دی رفت و فردا همچنان موجود نیست

در میان این و آن فرصت شمار امروز را

"سعدی"

کاش می شد خواب باران را تعبیر کرد

کاش می شد در سراب یک غم بی اتتها

راز باران در نگاه عشق را تفسیر کرد